Andy Bell

Andy Bell, którego właściwe nazwisko brzmi Andrew Ivan Bell urodził się 25-go kwietnia 1964 roku w Peterborough w Anglii. Jest on głównym wokalistą w angielskiej grupie synth popowej Erasure, która odniosła ogromny sukces na rynku muzycznym czego dowodem jest liczba 20 milionów sprzedanych albumów.

Przed rozpoczęciem kariery muzycznej Andy pracował przy produkcji mięsa i tylko zupełny przypadek zdecydował o tym, że jego życie zmieniło się diametralnie. W tym samym czasie w prasie muzycznej zamieszczono ogłoszenie mające na celu znalezienie wokalisty do zespołu. Treść owego ogłoszenia była niezwykle uboga i żaden z kandydatów nie wiedział kim jest jego nadawca. Jak się później miało okazać był to Vince Clark, były członek i założyciel takich zespołów jak Depeche Mode czy Yazoo.

Andy będąc czterdziestym pierwszym kandydatem zapewne nie liczył na zbyt wiele, jednak swoim wykonaniem utworu "Who Needs Love Like That?" tak zaimponował Clarkowi, że został natychmiast przyjęty. Tak też narodził się duet Erasure, który zaledwie kilka miesięcy później wydał swoją pierwszą płytę wypuszczając jako pierwszy swój singiel utwór wykonany przez Andy'ego podczas przesłuchania.

Oprócz działalności w zespole, Andy poświęcił swój czas i energię na wspieranie licznych akcji charytatywnych. Wśród projektów przygotowanych specjalnie na ten cel znalazła się między innymi nowa wersja utworu "Let it Be" przygotowane specjalnie na organizowaną w 1987 roku akcję "Ferry Aid".

Jego cover utworu "Too Darn Hot", wykonywanego przez zespół Cole Porter, został umieszczony na albumie "Red Hot - Blue" wydanym w 1990 roku w celu zebrania funduszy niezbędnych do przeprowadzania dalszych badań nad walką AIDS oraz wirusem HIV.

W 1991 nagrał remake utworu "Rage" autorstwa Lene Lovich. Utwór znalazł się na albumie ze sprzedaży którego zyski miały być przeznaczone na wspieranie kampanii PETA na rzecz ochrony dzikiej przyrody. Andy występował również dwukrotnie, w grudniu 1994 r. oraz listopadzie 2004 r., na koncertach o nazwie "Big Spender's Red Hot and Dance" wspierając tym samym kampanię na rzecz walki z AIDS.

Umiejętności wokalne Bella zostały docenione przez Petera Hammills'a, który wyreżyserował operę pt. "The Fall of the Mouse of Usher" obsadzając Andy'ego w roli Montresor'a. Premiera płyty z zapisem owego materiału odbyła się w 1991 roku, a już w roku 1999 wyszła jej ponowna edycja.

Dzień 14 grudnia 2004 roku na długo pozostanie w pamięci sympatyków grupy, gdyż to właśnie wtedy Andy zdecydował się ujawnić długo skrywaną, bo aż od 1998 roku tajemnicę, wyznał że jest nosicielem wirusa HIV. W lipcu 2005 roku pojawiły się pierwsze informacje na temat solowego albumu wokalisty. Po podpisaniu kontraktu z międzynarodową wytwórnią płytową Sanctuary Records, Andy wyjawił szczegóły dotyczące swojego solowego projektu, którego premiera miała się odbyć 3 października 2005 roku.

Prace nad płytą trwały na przełomie lat 2004/2005, a jego współproducentami byli dwaj Dj'e - Philip Larsen oraz Chris Smith. Tworzą oni wspólnie duet producencki o nazwie Manhattan Clique, który współpracował już z takimi zespołami jak The B-52's, Stereophonics, Goldfrapp czy Moby.

Krążek zatytułowany "Electric Blue" zawierał czternaście utworów w tym trzy duety z udziałem Claudii Brücken z zespołu Propaganda, czy Jake'a Shears'a wokalistą grupy Scissor Sisters. Premiera pierwszego singla o tytule "Crazy" zawierającego równocześnie remixy w wykonaniu Vonce'a Clarke'a oraz Cicada, MHC i King Roc odbyła się 26 września 2005 r.

Dodaj do swoich ulubionych zakładek:

Powiadom znajomego o tej stronie: